Ortadoğu, tarihinin en büyük fay kırılmasına doğru hızla sürükleniyor. Havada sadece barut ve kan kokusu değil, aynı zamanda yüzyıllık küresel haritaların yeniden çizilmesinin getirdiği o ağır, boğucu is kokusu var. ABD, İsrail ve İran üçgeninde tırmanan gerilim, artık kontrollü bir diplomatik kriz olmaktan çıkmış, namluların doğrultulduğu, füzelerin rampalara sürüldüğü fiili bir savaşın eşiğine gelmiştir. Sahadaki istihbarat raporlarına, askeri hareketliliklere ve diplomatik restleşmelere baktığımızda, şahsi tahminimce bu savaşın patlak vermesi için önümüzde çok kısa bir zaman, belki de sadece
bir haftalık bir süre kaldı.
olabahis mobil
Peki, bu fırtına koptuğunda ne olacak? Sadece Tahran, Tel Aviv veya Washington mu sarsılacak? Hayır. Bu savaş, bölgesel bir hesaplaşmanın çok ötesinde, doğrudan 3. Dünya Savaşı'nın fitilini ateşleyecek yıkıcı bir potansiyele sahiptir. Ve en acısı; bu ateşin kıvılcımları, sınır komşusu olmamız hasebiyle doğrudan evimize, Türkiye’mize sıçramak üzeredir.
Büyük İsrail Projesi ve Trump'ın Tükenmeyen İştahı
Olayları doğru okumak için, fotoğrafın bütününe bakmak zorundayız. Karşımızda anlık gelişen bir kriz değil, ilmek ilmek işlenmiş, on yıllardır altyapısı hazırlanan emperyal bir tasarım duruyor. Bu savaş, temelleri Tevrat’ın tahrif edilmiş metinlerine kadar dayandırılan, Nil’den Fırat’a kadar uzanan coğrafyayı hedefleyen
Büyük İsrail Projesi’nin (Arz-ı Mevud) en kritik aşamasıdır. İsrail’in bölgedeki varlığını
"mutlak ve rakipsiz" kılmak için, etrafındaki tüm güçlü devletlerin, düzenli orduların ve köklü devlet geleneklerinin parçalanması, zayıflatılması ve birer istikrarsızlık sarmalına itilmesi gerekmektedir.
İşte tam bu noktada ABD Başkanı Donald Trump’ın bu savaşı neden bu kadar ihtirasla istediği sorusu devreye giriyor. Trump, Amerikan müesses nizamı ve İsrail lobisinin vizyonunu, kendi
"tarihi lider" egosuyla birleştirmiş durumda. Onun için İran’ın nükleer kapasitesinin yok edilmesi ve rejiminin devrilmesi, ABD tarihine geçecek nihai zaferdir. Ekonomik yaptırımlarla diz çöktürülemeyen İran’ın, kinetik bir askeri güçle imha edilmesi, Trump yönetimi için sadece bir dış politika hamlesi değil, aynı zamanda küresel siyonist sermayeye verilmiş en büyük taahhüttür.
Irak Cehennemi: Parçala, Böl ve Asla Yönetme!
Amerika Birleşik Devletleri’nin Ortadoğu’ya barış, demokrasi veya istikrar getirmek gibi bir gayesi hiçbir zaman olmamıştır. Tarih hafızamız tazedir. 2003 yılında
"kimyasal silahlar var" yalanıyla başlatılan Irak işgali, bugün yaşanacakların en acı fragmanıdır. Amerikan tankları Bağdat’a "demokrasi" götürme vaadiyle girdiğinde, geride bir milyondan fazla ölü, parçalanmış bir toplum yapısı, mezhep savaşları ve tarihin gördüğü en vahşi terör örgütlerinin ürediği bir bataklık bıraktı.
Amerika, Irak’ta istikrarı sağlayamadı; çünkü
amacı istikrar sağlamak değildi. Emperyalizmin en temel kaidesi şudur:
"Böl, Parçala ve Yönet!" Hatta yeni dünya düzeninde bu kural
"Parçala, Kaos Yarat ve Sömür" olarak güncellenmiştir. Irak üçe bölündü, Suriye paramparça edildi. Güçlü merkezi otoriteye sahip devletler yıkılarak, yerlerine vekalet savaşları yürüten taşeron terör örgütleri, kukla yönetimler ve birbirini boğazlayan etnik/mezhepsel gruplar bırakıldı. Şimdi aynı senaryo, çok daha büyük ve tehlikeli bir aktör olan İran üzerinde sahnelenmek isteniyor.
İçeriden Çökertme Operasyonu: MOSSAD’ın Karanlık Ağı
İran’a yönelik operasyon sadece havadan atılacak bombalarla başlamayacak; aslında bu operasyon yıllar önce İran sokaklarında, üniversitelerinde ve çarşılarında çoktan başladı. Bu savaşın psikolojik ve sosyolojik altyapısı, doğrudan İsrail ve MOSSAD tarafından dizayn edilmiştir. MOSSAD ajanları, yıllardır İran’ın içine sızarak sadece nükleer bilim adamlarına suikastlar düzenlemekle kalmadı; aynı zamanda ekonomik ambargolar altında ezilen halkın sinir uçlarıyla oynadı.
Toplumsal fay hatları kaşındı, ekonomik krizler derinleştirildi ve halk, kendi hükümetine karşı sistemli bir şekilde kışkırtıldı. Amaç, dışarıdan gelecek askeri bir saldırıyla eş zamanlı olarak içeride devasa bir iç savaş ve ayaklanma sarmalı başlatmaktır. Bugün İran sokaklarında atılan sloganların, sosyal medyadaki manipülasyonların arkasında çok ciddi bir istihbarat aklı yatmaktadır. Düşmanı dışarıdan yıkmadan önce içeriden çürütmek, İsrail’in en usta olduğu savaş taktiğidir.
Türkiye’ye Doğru Gelen Tsunami: Kontrolsüz Göç ve Demografik İşgal
Eğer bu savaş şalteri inerse, Türkiye olarak bizleri bekleyen en acil ve en ölümcül tehlike, şüphesiz
"Kontrolsüz Göç" tsunamisidir. İran, 88 milyonluk devasa bir nüfusa sahip. Olası bir bombardıman ve içeride patlak verecek bir iç savaş durumunda, milyonlarca insan can havliyle batıya, yani Türkiye sınırlarına doğru hareket edecektir.
Suriye ve Afganistan’dan gelen sığınmacı dalgalarının ülkemizin demografik yapısında, ekonomisinde ve sosyo-kültürel dokusunda yarattığı ağır tahribat ortadayken; İran üzerinden gelecek yeni ve devasa bir göç dalgası, Türkiye için beka meselesidir. Bu göç sadece masum sivillerden oluşmayacak; içine sızmış terör unsurları, yabancı istihbarat ajanları ve provokatörler de bu kaostan faydalanarak ülkemize sızacaktır. Bu durum, Türkiye’nin iç güvenliğini dinamitlemek için planlanmış demografik bir silahtır. Sınırlarımızda örülen duvarlar, alınan güvenlik önlemleri en üst seviyeye çıkarılmalı; Türkiye,
"açık kapı" politikasını aklından bile geçirmemeli, sınır namustur ilkesiyle bu dalgayı sınır ötesinde durduracak tampon bölgeler oluşturmalıdır.
Kanımız, Canımız: İran’daki Türk Varlığı ve Türkiye’nin Sorumluluğu
İran denildiğinde bizim için mesele sadece komşu bir devletin akıbeti değildir. İran coğrafyası, nüfusunun neredeyse yarısına yakını Türk olan, Güney Azerbaycanlı, Kaşkay, Türkmen soydaşlarımızın yurdudur. Olası bir savaşta, İran’ın parçalanma senaryoları devreye girdiğinde, bu topraklarda yaşayan milyonlarca Türk’ün can güvenliği, siyasi geleceği ve hakları doğrudan Türkiye Cumhuriyeti’nin meselesidir.
Türkiye, bu coğrafyada yaşayan soydaşlarımızı asla kaderlerine terk edemez. Bölgede oluşacak olası bir kaos ortamında, Türklerin ezilmesine, asimile edilmesine veya başka etnik grupların saldırılarına uğramasına göz yumulamaz. Türkiye Cumhuriyeti devleti, diplomatik, istihbari ve gerekirse askeri tüm ağırlığını koyarak, İran’daki Türklerin hamisi olduğunu dünyaya ilan etmelidir. Barış masasında da, savaş sahasında da Türkiye
"söz sahibi" olmalı, sınırlarının hemen dibinde yeni bir harita çizilirken masanın dışında bırakılmaya asla müsaade etmemelidir.
Asıl Hedef Kim? Sıradaki Oyun Türkiye İçin mi?
Bugün İran’da sahnelenen bu siyasi ve istihbari oyunların, yarın Türkiye’de de uygulanmak isteneceğini göremeyenler, tarihin acı tekerrüründen ders almamış demektir. Emperyalizm, hedeflerine adım adım ilerler. Önce Irak, sonra Suriye, şimdi İran... Haritaya baktığınızda, etrafı tamamen istikrarsızlaştırılmış, komşuları parçalanmış ve ateş çemberinin tam ortasında bırakılmış tek bir güçlü kale kalmaktadır: Türkiye!
İran’da MOSSAD’ın halkı devlete karşı kışkırtma taktikleri, ekonomik tetikçilik ve etnik/mezhepsel kışkırtmalar; geçmişte Gezi olaylarında, 15 Temmuz hain darbe girişiminde ve terör örgütlerine verilen tırlarla dolusu silahlarda Türkiye’ye karşı da denenmiştir ve fırsat bulunduğunda daha şiddetli bir şekilde tekrar denenecektir. Büyük İsrail Projesi’nin önündeki en büyük ve nihai engel, köklü devlet geleneği ve savaşçı milletiyle Türkiye Cumhuriyeti’dir.
Sonuç: Devlet Aklı ve Milli Şuur Zamanı
Gün, siyasi çekişmeleri bir kenara bırakıp, milli bir şuur etrafında kenetlenme günüdür. Türkiye, yaklaşan bu küresel fırtınadan yara almadan çıkmak zorundadır. Sınır güvenliğimizin tavizsiz bir şekilde sağlanması, iç cephemizin sağlam tutulması, provokasyonlara karşı uyanık olunması ve komşu coğrafyalardaki soydaşlarımızın haklarının sonuna kadar savunulması tarihi bir zorunluluktur.
Türkiye, başkalarının yazdığı senaryolarda figüran olmayacak kadar büyük bir devlettir. Ortadoğu’da kartlar yeniden dağıtılırken, oyun kurucu olmak, tehlikeyi kaynağında bertaraf etmek ve milli bekamızı her şeyin üstünde tutmak, devleti idare edenlerin ve bu aziz milletin boynunun borcudur. Unutulmamalıdır ki; coğrafya kaderdir, ancak bu kaderi kanla, iradeyle ve akılla yazmak bizim elimizdedir!