DİJİTAL AFYON VE KUŞATILAN GENÇLİK: EKRANLARDAKİ ZEHİR, SOKAKTAKİ YOZLAŞMA!
Bir milletin kaleleri sadece topla tüfekle yıkılmaz; o milletin evlatlarının zihinleri işgal edildiğinde, cephe çoktan düşmüş demektir.
Bugün Türkiye, sessiz ama derinden ilerleyen bir "kültürel erozyon" tehdidi altındadır. Sokaklarımıza baktığımızda gördüğümüz manzara, ne yazık ki kadim Türk töresinin asaletinden uzaklaşmış, ekranların dayattığı "lümpen" kültüre teslim olmuş bir neslin ayak sesleridir.
Son dönemde mantar gibi türeyen diziler ve filmler, gençlerimize neyi aşılıyor? Eli silah tutmanın, racon kesmenin, kaba kuvvetin ve illegal yaşamın bir "güç gösterisi" olduğu yalanını... "Delikanlılık" kavramı, ne yazık ki mertlikten, dürüstlükten ve vatan sevgisinden sıyrılıp; markalı kıyafetler giyip belinde silahla gezmeye indirgenmiştir. Ekranlarda izlediğimiz o "karanlık dünya" karakterleri, yeni neslin rol modelleri haline getirilmiştir. Bir eliyle kitap, diğer eliyle kalem tutması gereken eller; sanal kabadayılıkların ve özentiliğin esiri olmuştur.
Bununla da kalmıyor; sosyal medyanın denetimsiz dehlizleri, gençlerimize "kısa yoldan köşe dönme" hastalığını enjekte ediyor. Emek vermeden, alın teri dökmeden, sadece "görünür" olarak kazanılan paralar ve statüler, çalışkanlığı ve dürüstlüğü bir "enahilik" gibi göstermeye başladı. TikTok ve benzeri platformlarda, sırf birkaç saniye dikkat çekmek uğruna milli ve manevi değerlerini ayaklar altına alan, öz benliğini algoritmaların kölesi yapan bir güruh ile karşı karşıyayız. Bu, düpedüz bir mankurtlaştırma projesidir.
Bizler, Mete Han'dan Atatürk'e uzanan şanlı bir tarihin mirasçılarıyız. Bizim kahramanlarımız sanal dünyanın soytarıları değil; tarihe yön veren bilge kağanlar, cephede destan yazan askerler ve laboratuvarlarda sabahlayan bilim insanlarıdır. Gençlerimizin zihin dünyası, bu "ithal ve yoz" kültürün istilası altındayken, geleceğe güvenle bakamayız.
PEKİ ÇÖZÜM NE?
Karanlığa küfretmek yetmez, bir mum yakmak gerekir. Çözüm, yasaklamaktan ziyade, doğruyu daha cazip hale getirmekten geçer.
-
Milli Kültür Seferberliği: Medya yapımcılarımız ve senaristlerimiz, reyting uğruna toplumu zehirlemekten vazgeçmeli; Türk tarihini, mitolojisini ve gerçek kahramanlarını, Hollywood kalitesinde ve gençlerin ilgisini çekecek modern tekniklerle anlatmalıdır. Kötüye özenen değil, iyiye gıpta eden bir nesil için "nitelikli içerik" üretimi devlet politikası haline gelmelidir.
-
Aile ve Eğitim Filtresi: Aileler, çocuklarını ekranın bakıcılığına terk etmemelidir. Okullarda sadece matematik değil, "Medya Okuryazarlığı" ve "Şahsiyet Eğitimi" dersleri, milli bilinç temelli olarak verilmelidir.
-
Alternatif Rol Modeller: Devlet ve sivil toplum kuruluşları, bilimde, sanatta ve sporda başarı kazanmış gerçek Türk gençlerini ön plana çıkarmalı, "başarının sadece illegaliteyle veya şaklabanlıkla gelmediğini" ispat etmelidir.
Unutulmamalıdır ki; Türk genci, damarlarındaki asil kanın farkına vardığında, hiçbir sanal kahramanın gölgesine ihtiyaç duymayacaktır. Bize düşen görev, o cevheri üzerindeki tozdan ve kirden arındırmaktır.
Taner TÜFEKÇİ