Suriye’de Çatışma Derinleşirken: Türkiye Ne Yapmalı, Kiminle Karşı Karşıyayız?

Suriye sahasında yaşanan gelişmeler, artık yalnızca bir iç savaşın artçı sarsıntıları değildir. SDG/YPG unsurları ile rejim güçleri ve farklı silahlı gruplar arasında yaşanan çatışmalar, bölgenin yeniden dizayn edildiğini ve bu dizaynda Türkiye’nin hedef tahtasına konulduğunu açıkça göstermektedir. Bu coğrafyada atılan her adım, çizilen her harita, Türk milletinin güvenliğiyle doğrudan ilgilidir. SDG ismiyle parlatılmaya çalışılan YPG, PKK’nın Suriye uzantısıdır. İsimler değişebilir, bayraklar farklılaştırılabilir; fakat ihanetin adresi, silahın namlusu ve hedef alınan Türk devleti aynıdır. Bu yapı, Suriye’de bir terör koridoru oluşturmak, Türkiye’yi güneyden kuşatmak ve ilerleyen süreçte bu tehdidi kalıcı hâle getirmek için sahaya sürülmüştür. Türk milleti açısından bu tablo, yalnızca bir güvenlik sorunu değil, tarihî bir beka meselesidir. Türkiye’nin alması gereken ilk önlem, sınır hattını yalnızca fiziki tedbirlerle değil, irade ile korumaktır. Sınır güvenliği, duvarlarla değil; caydırıcı askerî güç, kararlı siyasi irade ve etkin istihbaratla sağlanır. Olası bir rejim–YPG uzlaşısı ya da sahadaki çatışmalardan doğacak bir boşluk, terör örgütünün lehine sonuçlanmamalıdır. Türk Silahlı Kuvvetleri’nin gerektiğinde sınır ötesinde inisiyatif alabileceği herkes tarafından bilinmelidir. Bununla birlikte Türkiye, Suriye’nin toprak bütünlüğünü savunan; etnik ve mezhepsel ayrışmayı reddeden yerel unsurlarla ilişkilerini güçlendirmelidir. Çünkü Türkiye’nin karşısındaki tehdit bir halk değil, emperyalizmin taşeronluğunu yapan terör yapılanmalarıdır. Meselenin bir diğer ve çoğu zaman perde arkasında bırakılan boyutu ise İsrail faktörüdür. İsrail’in SDG/YPG’ye verdiği destek, yalnızca taktik bir tercih değil; stratejik bir hesaplamadır. İsrail, bölgede güçlü devletler değil, kontrol edilebilir yapılar istemektedir. Türkiye gibi tarih bilinci olan, askerî kapasitesi yüksek ve bağımsız karar alabilen bir devlet, bu planların önündeki en büyük engeldir. Bu nedenle YPG, İsrail için yalnızca bir terör örgütü değil; Türkiye’yi çevreleme projesinin kullanışlı bir aparatıdır. Türkiye bu gerçeği görmezden gelemez. Diplomasi dili yumuşak olabilir; fakat mesaj sert ve nettir: Terör örgütlerine verilen her destek, Türkiye’nin ulusal güvenliğine yönelmiş açık bir tehdittir. Ankara, bu desteği sağlayan aktörleri uluslararası alanda teşhir etmeli, müttefiklik kavramının terörle yan yana duramayacağını kararlılıkla vurgulamalıdır. Bugün Suriye’de yaşananlar, Türk milletine şunu bir kez daha hatırlatmaktadır: Güçlü olmazsan hedef olursun, hazırlıklı olmazsan bedel ödersin. Türkiye, tarih boyunca kendisine biçilen rolleri reddetmiş, kendi yolunu kendi çizen bir devlet olmuştur. Sonuç olarak; Suriye’de çatışmalar sürerken Türkiye’nin duracağı yer nettir. Terörün karşısında, milletinin yanında; emperyal hesapların dışında, kendi devlet aklının merkezinde… Türk milleti, sınırlarının ötesinde kurulan tuzakları görmüş; gerektiğinde bozmasını da bilmiştir. Bugün de yarın da bu irade değişmeyecektir. Çünkü bu topraklarda var olmak, her zaman uyanık olmayı gerektirir.