Yarım Asırlık İhanete “Umut” Makyajı: Şehitlerin Hakkı Kimin Masasında?

Yarım Asırlık Bir İhanet ve Satılan Bir “Umut” Masalı… (Bu bir süreç değil, bu bir milletin hafızasıdır!)  

Yarım Asırdır Yanan Ocaklar

Terör ben doğmadan başladı, yarım asırdır Türk’ün ocağında ateş sönmedi. 50 bin vatan evladı; anaları evlatsız, çocukları yetim, hayalleri yarım bırakarak şahadete yürüdü. Hepsinin dilinde tek bir yemin vardı: “Her şey vatan için!”  

Şerefin Bedeli Maddiyatla Ölçülmez!

Para bugün vardır, yarın yoktur. Ama şeref bir insanda yoksa; ne makamla gelir ne de zamanla. 50 bin canın bedelini hangi masa, hangi “siyasi formül” ödeyebilir? Bu hesabın matematiği yoktur, bu hesabın tek bir adı vardır: VİCDAN.  

“Umut Hakkı” Kimin Umudu?

Birileri çıkmış Umut Hakkı diye bir masal anlatıyor. Katillere salıverilme ihtimali pazarlanırken soruyoruz: — Şehitlerin yarım kalan ömrünün umudu nerede? — Yetimlerin çalınan geleceği hangi "hakkın" içinde? — Toprak altındakilerin adalet hakkını kim savunuyor?  

Beni Vaadiniz Öldürdü!

Kral, soğukta bekleyen muhafıza "sıcak elbise" vaat eder ama unutur. Sabah muhafızın donmuş cesedini bulurlar. Duvarda o meşhur sitem yazar: “Ben soğuğa alışıktım; beni soğuk değil, sizin vaadiniz öldürdü.” Türk milleti de acıya alışıktır ama bizi donduran şey; katillere sunulan bu sahte baharlardır.  

İhanete Alışmayacağız

Türk milleti yokluğa direnir, acıya katlanır. Ancak şehit kanı kurumadan katiller için "umut" konuşulması, bu milletin adalet duygusunu katletmektir. Bu vaatler umut satmıyor, bu milletin hafızasına ihanet ediyor.

Son Söz: Hesap Bitmedi!

Şehitlerin hakkının helal edilmediği bir masada kimse bize masal anlatmasın. İmralı’daki caniye umut dağıtanlar bilsin ki; Türk milleti unutmaz, affetmez! O caninin sonu, o dondurucu gecedeki muhafızdan bin beter olsun. Kimse bizden iyi niyet, yumuşaklık ya da suskunluk beklemesin.