Hamam aynı, Tas aynı kaldıktan sonra Tellak değişse ne fark eder?

2

BEĞENDİM

ABONE OL

News

1

Devlet yönetimini köksüzleştiren en büyük hata, kurumsal hafızayı imha edip, yıllarını devlete adamış tecrübe sahibi bürokratları tasfiye edip yerlerine hiçbir idari tecrübesi bulunmayan, devlet geleneğinden bihaber danışmanları yerleştirmek; yönetilebilirliği değil, kaosu üretir ve iç savaşı tetikler.

Devleti, ideolojik hayallerle yola çıkan ve devlet mekanizmasını kişisel maceralara alet eden kadrolar yönetmeye kalktığında ülke rotasız gemiye döner. Bu noktada kriz, bir sonuç değil; bizzat yönetim anlayışının doğal ürünüdür.

Siyasetçiler hayalperest olabilir, maceracı olabilir ama bürokratlar boş hayal peşinde koşarlarsa Aziz Milletimizin güvenliği hayati tehlikeye girerken, devletimizin bekası açısından ciddi tehdit oluşturur..

Günümüzde vizyon ile hayali birbirine karıştıran neo-osmanlıcı birçok bürokrat görüyorum ve böyle giderse kötü son kaçınılmaz olacaktır.
Siyasi vizyonların kılıf yapıldığı, ham ve içi boş hayallerin devlet stratejisi gibi sunulduğu neo-romantik bir bürokratik eğilim sahneye çıkmış durumda.
Bu yolun sonu bellidir: Tarihin, Milletimize defalarca yaşattığı bir çöküş senaryosu…

Bu sözlerim sadece bürokratlar için değil; ülke kaderini doğrudan etkileyen her makam için geçerlidir.
Bu bozuk düzenin tek çıkar yolu var; vatansever, işin ehli insanlar, ülke kaderini olumlu etkileyecek görevlere getirilmelidir.

Ülkenin kaderine yön verecek tüm pozisyonlar, ideolojik sadakat üzerinden değil, ehliyet ve vatanseverlik temelinde belirlenmelidir. Aksi hâlde devlet yönetimi, ülke menfaatinin değil, dar çevrelerin çıkarının belirlediği bir oyun alanına dönüşür. Bugün yaşadığımız tam olarak budur.

Misakı milli sınırları hala hayalimiz ama bunun için bir vizyon belirlememiz ve bunu devlet politikası haline getirmemiz gerekiyor

Gerçek reform, önce zihniyeti değiştirmekle başlar. Zihniyet çürümüşse, atanacak her yeni isim o çürümüş yapının bir parçası olur. Bürokratların siyasetçiye özenmesi, devlet aklının boşaldığının ve yönetim mekanizmasının rehbersiz kaldığının en net göstergesidir. Bugün yaşanan sorunların kökeni, tam da bu tehlikeli rol karışıklığıdır

Misak-ı Millî’den söz eden, nutuk atan çoktur; fakat idealleri gerçekleştirmek için gereken devlet aklını ve kurumsal vizyonu inşa etmeye gelince ortada kimse kalmaz. Çünkü vizyon, mikrofon başında atılan hamaset nutuklarıyla değil; kurumsal planlama, rasyonel analiz ve siyasi cesaretle ortaya konur. Bugün eksik olan da budur: Cesaret. Hem de gerçek anlamda siyasi cesaret.

Stratejik kararlar duyguyla değil, soğukkanlı devlet aklıyla alınır. Ulusal çıkarlar romantik hamlelerin değil, rasyonalist politikaların ürünüdür. Ancak son yıllarda medyanın bir kısmı, devlet aklını bulandırmayı görev edinmişçesine algı operasyonları yürütmekte; devletimizin bekası, milletimizin zekâsı, günübirlik siyasi çıkarlar uğruna istismar edilmektedir. Bu tablo sürdükçe, ülke yönetimi sağlıklı bir istikamet tutturamaz.

“Tarih tekerrür eder” sözünü tekrarlayanların bugün anlaması gereken şey şudur: Tarih, aynı hatayı defalarca yapanlar yüzünden tekerrür eder. Hayal ile vizyonu karıştıran, devleti bir siyasal laboratuvara dönüştüren maceraperest zihniyet ülkenin geleceğini ipotek altına alır. Zihniyet değişmeden hiçbir şey düzelmeyecek, yalnızca aynı hata daha büyük bedellerle karşımıza çıkacaktır.

Bir siyasinin “Her şey değişecek; inşallah Türkiye değişmez” uyarısı, bugünkü tabloyu özetler niteliktedir. Eğer köklü bir zihinsel dönüşüm gerçekleştirilmezse, değişim adına yapılan her hamle yalnızca vitrinin yerini oynatmak olur. Hamam aynı, tas aynı kaldıktan sonra tellak değişse ne fark eder?

Bugün yapılması gereken açıktır: Özümüze dönmek, devleti ideolojik heveslerin değil, aklın, tecrübenin ve milli çıkarın eksenine geri oturtmaktır. Aksi hâlde gelecek nesillerin üzerinde yaşayacağı bir vatan bırakmak, bir temenni olmaktan öteye gidemez…