TÜRK OLMAK YETMEZ: TÜRK KALMAK İÇİN MÜCADELE ETMEK GEREKİR!
TÜRK OLMAK YETMEZ: TÜRK KALMAK İÇİN MÜCADELE ETMEK GEREKİR
Ruhi Çenet’in Hasidik Yahudiler üzerine hazırladığı belgesel yalnızca kapalı bir topluluğun hayatını göstermiyor. Bize çok daha büyük bir soruyu soruyor: Bir millet, küreselleşen dünyanın ortasında kendi kimliğini nasıl koruyacak?
New York…
Dünyanın finans merkezlerinden biri.
Gökdelenlerin, Wall Street’in, Hollywood kültürünün, dijital teknolojinin ve küresel tüketim düzeninin sembol şehirlerinden biri.
Ama bu şehrin içerisinde, modern dünyanın bütün baskısına rağmen kendi inançlarını, geleneklerini, aile düzenlerini ve topluluk yapılarını korumaya çalışan Hasidik topluluklar var.
Ruhi Çenet’in hazırladığı belgesel sayesinde milyonlarca insan bu dünyayı gördü.
Ve aslında karşımıza çok daha önemli bir mesele çıktı:
Kimliğini korumak mümkün mü?
Cevap açık:
Evet.
Ancak bunun için yalnızca konuşmak yetmiyor.
İrade gerekiyor.
Disiplin gerekiyor.
Kurum gerekiyor.
Aile gerekiyor.
Eğitim gerekiyor.
Ve en önemlisi, kimliğin gelecek nesillere aktarılması gerekiyor.
BİZE “ÇAĞDAŞLAŞIN” DEDİLER, KİMLİĞİMİZİ UNUTMAMIZI İSTEDİLER
Türk milletinin önündeki en büyük tehlikelerden biri artık sınırlarımızın ötesinden gelen klasik işgal değildir.
Bugünün dünyasında toplumlar yalnızca tankla, tüfekle veya orduyla teslim alınmıyor.
Kültürle teslim alınıyor.
Dille teslim alınıyor.
Medya ile teslim alınıyor.
Algoritmalarla teslim alınıyor.
Tüketim kültürüyle teslim alınıyor.
Çocukların ekranlarına giren içeriklerle teslim alınıyor.
Bugün bir çocuğun zihnine dünyanın herhangi bir yerinden ulaşmak mümkün.
Bir telefon ekranı, bazen binlerce kilometrelik bir propaganda hattından daha güçlü.
İşte asıl mücadele burada başlıyor.
Çünkü bir milletin gençliği kendi tarihinden, kendi kültüründen, kendi kahramanlarından ve kendi medeniyetinden koparılırsa o milletin sınırları kâğıt üzerinde kalır.
HASİDİKLERİN BİZE GÖSTERDİĞİ GERÇEK
Hasidik toplulukların yaşam biçimlerinin her unsurunu doğru kabul etmek zorunda değiliz.
Onların hayat tarzını olduğu gibi Türk milletine model olarak sunmak da doğru değildir.
Fakat bir gerçeği görmezden gelemeyiz:
Kimliklerini korumak konusunda son derece güçlü bir kültürel disiplin oluşturmuşlardır.
Aileyi merkeze alan bir yapı…
Kendi eğitim sistemleri…
Güçlü cemaat dayanışması…
Geleneklerin yeni nesillere aktarılması…
Dini ve kültürel ritüellerin günlük hayatın parçası olması…
Bütün bunlar bize şunu gösteriyor:
Kimlik, yalnızca sloganla korunmaz.
Kimlik yaşanır.
Kimlik öğretilir.
Kimlik aktarılır.
Kimlik kurumlaştırılır.
PEKİ BİZ NE YAPIYORUZ?
Şimdi dönüp kendimize bakalım.
Çocuklarımız Türk tarihini ne kadar biliyor?
Dede Korkut’u kaç gencimiz okudu?
Kut anlayışını, Türk devlet geleneğini, Ergenekon’u, Bilge Kağan’ı, Mete Han’ı, Alparslan’ı, Fatih’i, Mustafa Kemal Atatürk’ü kaç gencimiz gerçekten anlayarak öğreniyor?
Türk dünyasının haritasını kaç gencimiz açıp inceliyor?
Kerkük’ü, Tebriz’i, Bakü’yü, Kazan’ı, Kırım’ı, Doğu Türkistan’ı kaç gencimiz yalnızca sosyal medya paylaşımı olarak değil, tarihî ve jeopolitik gerçeklik olarak biliyor?
Daha acısı:
Türkçeyi kaç çocuğumuz doğru konuşuyor?
Bir milletin çocuğu kendi dilini küçümsemeye başladıysa, orada alarm zilleri çalıyor demektir.
BİZİM MÜCADELEMİZ KÜLTÜREL MÜCADELEDİR
Bugün Türk milliyetçiliğini yalnızca bayrak asmak, marş söylemek ve belirli günlerde sosyal medya paylaşımı yapmak zannedenler büyük bir yanılgı içerisindedir.
Milliyetçilik bundan çok daha ağır bir sorumluluktur.
Çocuğuna Türkçe öğretmektir.
Tarihini öğretmektir.
Kitap okutmaktır.
Bilim üretmektir.
Teknoloji geliştirmektir.
Sanat yapmaktır.
Kendi medyasını kurmaktır.
Kendi akademisini oluşturmaktır.
Türk dünyasını tanımaktır.
Kendi kültürünü çağın araçlarıyla geleceğe taşımaktır.
Ve en önemlisi:
Türk gençliğinin zihnini başkalarının algoritmalarına teslim etmemektir.
Bugünün Türk milliyetçisi, yalnızca meydanlarda değil; laboratuvarda, üniversitede, fabrikada, bilgisayar başında, kitaplığında ve kültür merkezinde de mücadele etmek zorundadır.
TURAN SADECE HARİTADA ÇİZİLEN SINIRLAR DEĞİLDİR
Turan idealini yalnızca siyasi sınırlar üzerinden konuşmak da eksiktir.
Turan’ın en güçlü zemini ortak kültürdür.
Ortak dil…
Ortak tarih…
Ortak hafıza…
Ortak medeniyet bilinci…
Ortak gelecek tasavvuru…
Eğer Türk dünyasının gençleri aynı şarkıları dinliyor ama birbirlerinin tarihini bilmiyorsa;
aynı sosyal medya platformlarını kullanıyor ama ortak kültürel bağlarını tanımıyorsa;
aynı dili konuşuyor ama ortak bir gelecek fikrine sahip değilse;
sadece harita üzerinde Turan’dan bahsetmenin hiçbir anlamı yoktur.
Turan önce zihinlerde kurulacaktır.
Sonra kültürde.
Sonra ekonomide.
Sonra teknolojide.
Ve zamanı geldiğinde siyasette.
BİZE DÜŞEN HASİDİKLERİ TAKLİT ETMEK DEĞİL, DERS ÇIKARMAKTIR
Burada çok net olalım.
Türk milletinin kendi kimliğini koruması için başka bir topluluğu taklit etmesine ihtiyacı yoktur.
Bizim binlerce yıllık devlet geleneğimiz var.
Köklü bir dilimiz var.
Muazzam bir tarihimiz var.
Dünyanın farklı coğrafyalarında iz bırakmış bir medeniyet birikimimiz var.
Bizim meselemiz kimlik aramak değil.
Sahip olduğumuz kimliğin kıymetini bilmek ve onu gelecek nesillere aktarmaktır.
Bize gereken şey geçmişe kapanmak da değildir.
Tam tersine:
Kökü geçmişte, gözü gelecekte olan bir Türk gençliği yetiştirmektir.
Teknolojiyi reddeden değil, teknolojiyi üreten.
Dünyadan kopan değil, dünyaya yön veren.
Başkasının kültürünü taklit eden değil, kendi kültürünü dünyaya anlatan.
Başkasının tarihini ezberleyen değil, kendi tarihini bilen.
Ve en önemlisi kendi milletine güvenen bir nesil…
ASIL SAVAŞ ZİHİNLERDE
Bugün dünyada büyük bir güç mücadelesi yaşanıyor.
Devletler yalnızca enerji kaynakları ve askerî güç üzerinden mücadele etmiyor.
Bilgi için mücadele ediyor.
Teknoloji için mücadele ediyor.
Kültür için mücadele ediyor.
Gençlerin zihni için mücadele ediyor.
Çünkü geleceğin dünyasında en güçlü toplum, yalnızca en fazla silaha sahip olan toplum olmayacak.
Kendi kimliğini koruyabilen, kendi teknolojisini üretebilen ve kendi hikâyesini dünyaya anlatabilen toplum güçlü olacak.
Bu nedenle Ruhi Çenet’in belgeselinden çıkarılması gereken asıl ders Hasidiklerin nasıl yaşadığı değildir.
Asıl ders şudur:
Bir topluluk, dünyanın en modern şehirlerinden birinde bile kendi kimliğini koruyabiliyorsa, Türk milleti kendi kimliğini neden daha güçlü bir şekilde yaşatmasın?
Sorun imkânsızlık değil.
Sorun iradedir.
TÜRK MİLLETİNİN KAYBEDECEK BİR NESLİ YOKTUR
Bizim çocuklarımızın zihnini başkalarına bırakma lüksümüz yok.
Türk gençliği;
tarihinden utanmayacak,
dilinden vazgeçmeyecek,
kültürünü küçümsemeyecek,
atalarının mirasını bilmeden geleceğe yürümeyecek.
Ama aynı zamanda dünyaya kapanmayacak.
Çünkü Türk olmak dünyadan kaçmak değildir.
Dünyaya kendi kimliğinle meydan okuyabilmektir.
İşte gerçek milliyetçilik budur.
Sadece “Türküm” demek değil;
Türkçe düşünmek, Türkçe üretmek, Türk tarihini bilmek, Türk dünyasını tanımak ve Türk milletinin geleceği için çalışmaktır.
Ruhi Çenet’in kamerası New York’ta bize başka bir toplumun hayatını gösterdi.
Fakat o görüntülerden kendimize bakmayı öğrenebilirsek, asıl kazancı o zaman elde etmiş oluruz.
Çünkü mesele Hasidikler değil.
Mesele New York da değil.
Mesele Amerika da değil.
Mesele şudur:
Bu çağda Türk olarak kalabilecek miyiz?
Bizim cevabımız nettir:
Kökümüz binlerce yıl derinde.
Hedefimiz gelecektir.
Ülkümüz Turan’dır.
Ve bu milletin çocuklarına bırakacağı en büyük miras, yalnızca üzerinde yaşadığı topraklar değil;
o topraklara anlam veren Türk kimliğidir.
Gök Tuğ yükseldikçe, Türk ülküsü yaşayacaktır.
News